Artikuluak
irakurri ondoren, berrikuntzak planifikatutako prozesu bat izan behar duela
ikusi dugu, betiere hobekuntzari begira. Nahiz eta berrikuntzen helburua
hobekuntza izan batzuk bakarrik lortzen dute helburua betetzea. Berrikuntzak
aldaketa bat suposatzen du, baina aldaketak eman daitezen denbora behar da.
Gainera kontuan
izan behar da gauza subjektiboa dela eta batzuentzat hobekuntza dena beste
batzuentzat atzera pauso bat izan daitekeela. Hauek pertsonengan eta
metodologiarengan dute eragina gehien bat. Beraz gizarteari ere dagokio.
Irakasleek berrikuntzan paper garrantzitsu bat dute laguntzea,
ikastea eta aldatzearena. Baina lan hau ezin du egin irakasle soil batek.
Gizartean gauzatu behar den aldaketa da, hau gainera ezin da bat-batekoa izan, gutxinaka
egiten doan prozesua baita.
Ikastetxeari
dagokionez, zaila da egun batetik bestera aldaketak gauzatzea errutina batean
murgildurik baitaude. Gainera, Ikastetxeek nahiz eta aldaketak gauzatu nahi
izan muga ugari aurkitzen dituzte erreformen aldetik.
Ondorio batera
iritsiz, aldaketarenganako jarrera positibo bat edukitzea guztiz garrantzizkoa
iruditzen zaigu. Hasieran aipatu dugun bezala berrikuntza asko ez dira
ikastetxeetara iritsi eta praktikara eramanez uste dugu ikusiko litzatekeela
benetan ea berrikuntza hori eraginkorra den edo ez. Baina praktikan jarriko
diren berrikuntza horiek aurretiko esperientzien araberakoak izan beharko
lirateke eta hezkuntzarekiko koherentzia eduki beharko lukete.
No hay comentarios:
Publicar un comentario